Spis treści

# Funkcja

Otwiera Kreator funkcji, który pomaga w interaktywnym tworzeniu formuł.

Przed uruchomieniem Kreatora zaznacz komórkę lub zakres komórek z bieżącego arkusza, aby określić miejsce, w którym zostanie wstawiona formuła.

Aby wykonać tę operację...

#### Z paska menu:

Wybierz Wstaw - Funkcja.

#### Z interfejsu z kartami:

W menu Wstaw karty Wstaw wybierz Funkcja.

#### Z pasków narzędzi:

Kreator funkcji

#### Przy pomocy klawiatury:

Command Ctrl + F2

Kompletną dokumentację ODFF (OpenDocument Format Formula) można pobrać ze strony internetowej OASIS

Kreator funkcji zawiera dwie zakładki: Funkcje, która służy do tworzenia formuł, oraz Struktura, która służy do sprawdzenia konstrukcji formuły.

## Karta Funkcje

### Szukaj

Wyszukaj część nazwy funkcji.

### Kategoria

Zawiera wszystkie kategorie, do których przypisano poszczególne funkcje. Po wybraniu kategorii wyświetlane są odpowiednie funkcje. Aby wyświetlić wszystkie funkcje w kolejności alfabetycznej, niezależnie od kategorii, należy wybrać pozycję "Wszystko". Pozycja "Ostatnio użyte" zawiera ostatnio używane funkcje.

Możesz przejrzeć pełną Listę kategorii i funkcji

### Funkcja

Wyświetla funkcje należące do wybranej kategorii. Aby wybrać funkcję, należy kliknąć dwukrotnie jej nazwę. Pojedyncze kliknięcie wyświetla krótki opis funkcji.

### Macierz

Określa, że wybrana funkcja jest wstawiana do zaznaczonego zakresu komórek jako formuła macierzy. Formuły macierzy działają na wielu komórkach. Każda komórka w macierzy zawiera formułę, nie jako kopię, ale jako wspólną formułę wspólną dla wszystkich komórek macierzy.

Opcja Macierz jest identyczna z poleceniem Command Ctrl+Shift+Enter służącym do wprowadzania i zatwierdzania formuł w arkuszu. Formuła jest dodawana jako formuła macierzowa, oznaczana przez dwa nawiasy klamrowe: { }.

Maksymalnym rozmiarem zakresu macierzy jest obszar 128 na 128 komórek.

### Pola wprowadzania argumentów

Po dwukrotnym kliknięciu funkcji pola wprowadzania argumentów pojawiają się po prawej stronie okna dialogowego. Aby wybrać odwołanie do komórki jako argument, kliknij bezpośrednio w komórce lub przeciągnij przez wymagany zakres na arkuszu, przytrzymując przycisk myszy. Możesz także wprowadzić wartości liczbowe i inne lub odnośniki bezpośrednio do odpowiednich pól w oknie dialogowym. Używając wpisów dat, upewnij się, że używasz prawidłowego formatu. Kliknij OK, aby wstawić wynik do arkusza kalkulacyjnego.

### Zmniejsz/ Rozszerz

Kliknij ikonę Zmniejsz, aby zredukować okno dialogowe do rozmiaru pola wprowadzania. Łatwiej jest wtedy zaznaczyć w arkuszu wymaganą referencję. Ikony są następnie automatycznie przekształcane w ikonę Rozszerz. Kliknij, aby przywrócić okno dialogowe do jego oryginalnego rozmiaru.

Kliknięcie arkusza powoduje automatyczne zminimalizowanie okna dialogowego. Okno jest przywracane natychmiast po zwolnieniu przycisku myszy, a określony za pomocą myszy zakres odniesienia jest wyróżniany w dokumencie niebieską ramką.

Zmniejsz

Rozszerz

### Wynik funkcji

Gdy tylko wprowadzisz argumenty do funkcji, wynik jest obliczany. Ten podgląd informuje, czy obliczenia można przeprowadzić z podanymi argumentami. Jeśli argumenty prowadzą do błędu, wyświetlany jest odpowiedni kod błędu.

Wymagane wpisy są oznaczone pogrubioną nazwą argumentu.

### f(x) (zależna od wybranej funkcji)

Pozwala uzyskać dostęp do podrzędnego poziomu Kreatora funkcji w celu wprowadzenia funkcji zagnieżdżonej zamiast wartości lub odwołania.

### Argument/parametr/odwołanie do komórki (zależne od wybranej funkcji)

Liczba widocznych pól tekstowych zależy od funkcji. Argumenty można wprowadzać bezpośrednio do pól argumentów lub klikając komórkę w tabeli.

### Wynik

Wyświetla wynik obliczeń lub komunikat o błędzie.

### Formuła

Wyświetla utworzoną formułę. Funkcję można wprowadzać bezpośrednio lub utworzyć formułę, korzystając z pomocy Kreatora.

### Wstecz

Przenosi fokus przez składniki formuły, zaznaczając je w ten sposób.

Aby zaznaczyć pojedynczą funkcję w złożonej formule złożonej z kilku funkcji, należy kliknąć dwukrotnie tę funkcję w oknie formuły.

### Dalej

Przechodzi do przodu przez składniki formuły w oknie formuły. Ten przycisk może być również użyty do przypisania funkcji do formuły. Jeśli wybierzesz funkcję i klikniesz przycisk Dalej, wybór pojawi się w oknie formuły.

Aby przenieść funkcję do okna formuły, należy kliknąć ją dwukrotnie w oknie wyboru.

### OK

Kończy Kreator funkcyjny i przenosi formułę do zaznaczonych komórek.

### Anuluj

Zamyka okno dialogowe bez implementowania formuły.

## Zakładka struktura

Na tej stronie można zobaczyć strukturę funkcji.

Jeśli kursor komórki umieszczono w komórce już zawierającej funkcję, uruchomienie Kreatora funkcji powoduje wyświetlenie zakładki Struktura wyświetlającej układ bieżącej funkcji.

### Zawartość

Wyświetla hierarchiczny układ bieżącej funkcji. Argumenty można wyświetlić i ukryć, klikając umieszczony przed nimi znak plus lub minus.

Niebieskie kropki oznaczają prawidłowo wprowadzone argumenty. Czerwone kropki oznaczają nieprawidłowe typy danych. Na przykład: jeśli funkcja SUMA posiada jeden z argumentów wprowadzony jako tekst, zostanie on oznaczony na czerwono, ponieważ argumentami funkcji SUMA mogą być tylko liczby.