Spis treści

# Zmienne

Poniższe instrukcje i funkcje są używane do obsługi zmiennych. Z funkcji tych można korzystać w celu deklarowania lub definiowania zmiennych, konwersji typów zmiennych lub określenia typu zmiennej.

## Funkcja CCur

Konwertuje wyrażenie będące ciągiem lub wyrażenie numeryczne na wyrażenie waluty. Zastosowane separatory dziesiętne oraz symbole waluty zależą od ustawień regionalnych.

## Funkcja CBool

Konwertuje wyrażenie lub zestaw wyrażeń na wartość logiczną. Wyrażenie składa się z ciągów znaków, liczb i operatorów. W wyrażeniach dozwolone są porównania, operatory logiczne lub matematyczne.

## Funkcja CDate

Przetwarza dowolny ciąg lub wyrażenie numeryczne na wartość w postaci daty.

## Funkcja CDec

Konwertuje wyrażenie będące ciągiem lub wyrażenie numeryczne na wyrażenie dziesiętne.

## Funkcja CDbl

Przekształca dowolne wyrażenie numeryczne lub ciąg na wartość typu podwójna precyzja.

## Funkcja CInt

Przetwarza dowolny ciąg lub wyrażenie numeryczne na liczbę całkowitą.

## Funkcja CLng

Przetwarza dowolny ciąg lub wyrażenie numeryczne na wartość typu liczba całkowita długa.

## Instrukcja Const

Określa jeden lub więcej identyfikatorów jako stałe.

## Funkcja CSng

Przekształca dowolny ciąg znakowy lub wyrażenie numeryczne na wyrażenie typu pojedyncza precyzja.

## Funkcja CStr

Przekształca dowolne wyrażenie numeryczne na wyrażenie w postaci ciągu.

## Funkcja CVar

Konwertuje wyrażenie będące ciągiem lub wyrażenie numeryczne na wyrażenie typu variant.

## Funkcja CVErr

Konwertuje wyrażenie będące ciągiem lub wyrażenie numeryczne na wyrażenie typu variant podtypu "Błąd".

## Instrukcja DefBool

Jeśli nie zostanie określony znak deklaracji typu lub słowo kluczowe, instrukcja DefBool ustawia domyślny typ danych dla zmiennych zgodnie z zakresem liter.

## Instrukcja DefCur

Jeśli znak deklaracji typu lub słowo kluczowe nie zostaną określone, instrukcja DefCur ustawia domyślny typ zmiennych zgodnie z zakresem liter.

## Instrukcja DefDate

Jeśli znak deklaracji typu lub słowo kluczowe nie zostaną określone, instrukcja DefDate ustawia domyślny typ zmiennych zgodnie z zakresem liter.

## Instrukcja DefDbl

Ustawia domyślny typ zmiennej zgodnie z zakresem liter w przypadku braku określenia znaku deklaracji typu lub słowa kluczowego.

## Instrukcja DefErr

Jeśli znak deklaracji typu lub słowo kluczowe nie zostaną określone, instrukcja DefErr ustawia domyślny typ zmiennych zgodnie z zakresem liter.

## Instrukcja DefInt

Ustawia domyślny typ zmiennej zgodnie z zakresem liter w przypadku braku określenia znaku deklaracji typu lub słowa kluczowego.

## Instrukcja DefLng

Ustawia domyślny typ zmiennej zgodnie z zakresem liter w przypadku braku określenia znaku deklaracji typu lub słowa kluczowego.

## Instrukcja DefObj

Ustawia domyślny typ zmiennej zgodnie z zakresem liter w przypadku braku określenia znaku deklaracji typu lub słowa kluczowego.

## Instrukcja DefSng

Jeśli znak deklaracji typu lub słowo kluczowe nie zostaną określone, instrukcja DefSng ustawia domyślny typ zmiennych zgodnie z zakresem liter.

## Instrukcja DefStr

Jeśli znak deklaracji typu lub słowo kluczowe nie zostaną określone, instrukcja DefStr ustawia domyślny typ zmiennych zgodnie z zakresem liter.

## Instrukcja DefVar

Ustawia domyślny typ zmiennej zgodnie z zakresem liter w przypadku braku określenia znaku deklaracji typu lub słowa kluczowego.

## Instrukcja Dim

Deklaruje zmienne lub tablice.

## Instrukcja ReDim

Deklaruje lub redefiniuje zmienne lub tablice.

## Instrukcja Type

Określ struktury danych inne niż UNO.

## Funkcja IsArray

Określa, czy zmienna jest polem danych w tablicy.

## Funkcja IsDate

Sprawdza, czy wyrażenie numeryczne lub ciąg można przekształcić na zmienną typu Data.

## Funkcja IsEmpty

Sprawdza, czy zmienna typu Variant zawiera wartość pustą. Wartość pusta oznacza, że zmienna nie została zainicjowana.

## Funkcja IsError

Sprawdza, czy zmienna zawiera błędną wartość.

## Funkcja IsNull

Sprawdza, czy zmienna Variant zawiera specjalną wartość pustą, która wskazuje, że zmienna nie zawiera żadnych danych.

## Funkcja IsNumeric

Sprawdza, czy wyrażenie jest liczbą. Jeśli wyrażenie jest liczbą, funkcja zwraca wartość True (prawda), w przeciwnym razie False (fałsz).

## Funkcja IsObject

Sprawdza, czy zmienna jest obiektem, a nie prymitywnym typem danych, takim jak data, liczba lub tekst. Jeśli zmienna jest obiektem, funkcja zwraca True, w przeciwnym razie zwraca False.

## Funkcja LBound

Zwraca dolną granicę tablicy.

## Funkcja UBound

Zwraca górną granicę tablicy.

## Instrukcja Let

Przypisuje wartość do zmiennej.

## Instrukcja Array

Zwraca typ Variant z polem danych.

## Funkcja DimArray

Zwraca tablicę typu Variant.

## Instrukcja Erase

Wymazuje zawartość elementów macierzy o stałym rozmiarze i zwalnia pamięć używaną przez macierze o zmiennym rozmiarze.

## Instrukcja Option Base

Definiuje domyślną dolną granicę tablicy jako 0 lub 1.

## Instrukcja Option Explicit

Określa, czy każda zmienna w kodzie programu musi być jawnie zadeklarowana za pomocą instrukcji Dim.

## Instrukcja Public

Wymiaruje zmienną lub tablicę na poziomie modułu (to znaczy nie wewnątrz podprogramu lub funkcji), dzięki czemu zmienne i tablice są dostępne we wszystkich bibliotekach i modułach.

## Słowo kluczowe Global

Wymiaruje zmienną lub tablicę na poziomie globalnym (to znaczy nie wewnątrz podprogramu lub funkcji), dzięki czemu zmienne i tablice są dostępne we wszystkich bibliotekach i modułach w bieżącej sesji.

## Instrukcja Static

Deklaruje zmienną lub tablicę wewnątrz podprogramu lub funkcji na poziomie procedury. Dane zmiennej lub tablicy są przechowywane także po wyjściu z podprogramu lub funkcji. Poprawne są także konwencje instrukcji Dim.

## Funkcja TypeName; funkcja VarType

Zwraca tekst lub wartość liczbową zawierającą informacje o typie zmiennej.

## Instrukcja Set

Ustawia odwołanie do obiektu na zmiennej.

## Funkcja FindObject

Pozwala adresować obiekt podczas wykonywania programu przez jego nazwę w postaci ciągu.

## Funkcja FindPropertyObject

Pozwala adresować obiekt podczas wykonywania programu poprzez jego nazwę w postaci ciągu.

## Optional (w instrukcji Function)

Umożliwia zdefiniowanie parametrów przekazywanych do funkcji jako opcjonalne.

## Funkcja IsMissing

Sprawdza, czy funkcja jest wywoływana z parametrem opcjonalnym.

## Funkcja HasUnoInterfaces

Sprawdza, czy obiekt UNO Basic obsługuje określone interfejsy UNO.

## Funkcja EqualUnoObjects

Zwraca True, jeśli dwie określone zmienne Basic reprezentują tę samą instancję obiektu UNO.

## Funkcja IsUnoStruct

Zwraca wartość True (prawda), jeśli obiekt stanowi strukturę typu Uno.